Σε ανοιχτή σύγκρουση ο Τουρνάς με τον αρχηγό της Πυροσβεστικής

Σε ανοιχτή σύγκρουση βρίσκονται ο υπουργός Πολιτικής Προστασίας, Ευάγγελος Τουρνάς, με τον αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Θεόδωρο Βάγια, του οποίου ανανεώθηκε η θητεία για άλλα δύο χρόνια τον Ιανουάριο του 2026.

Η σύγκρουση έχει ξεκινήσει από την προβληματική διαχείριση των φετινών πυρκαγιών και ειδικά στην καταστροφή που υπέστη το Πόρτο Γερμενό, όταν η φωτιά ξέφυγε από τον Βοιωτία και πέρασε στην Δυτική Αττική. Ο Ευάγγελος Τουρνάς αμφισβήτησε με δημόσιες, υπηρεσιακές διαδικασίες τις επιλογές του αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος (η Π.Υ. είναι υπό την εποπτεία του υπουργείου Πολιτικής Προστασίας) για την εξέλιξη και την προαγωγή 19 αξιωματικών για την πλήρωση κενών θέσεων Πυράρχων.

Ανάμεσα σε αυτούς είναι αξιωματικοί της Δίωξης Εγκλημάτων Εμπρησμού με εξαιρετικά σημαντικό έργο στην σύλληψη εκατοντάδων εμπρηστών, στην εξιχνίαση της έκρηξης στην Βιολάντα, στην σύλληψη των υπευθύνων για την φωτιά στην δυτική Αττική , στην διερεύνηση της τραγωδίας στην Πλάκα και αλλού. Ακόμη στους 19 που πλήρωσαν την θέση των Πυράρχων, ήταν αξιωματικοί αρμόδιοι για το κέντρο έκτακτης ανάγκης «112», την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων, για τα μέτρα πυρασφάλειας. Οι σχετικές θέσεις είχαν προκύψει ήδη από τα τέλη Μαΐου και προβλέπεται συγκεκριμένη προθεσμία για την πλήρωσή τους. Η καθυστέρηση είχε ήδη δημιουργήσει ασφυκτικά χρονικά περιθώρια για να ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία.

Προσφυγή ο Τουρνάς

Όμως ο κ. Τουρνάς αμφισβήτησε την απόφαση του κ. Βάγια και προσέφυγε στο δευτεροβάθμιο όργανο για να ακυρώσει την απόφαση του. Πρωτοφανείς δηλαδή καταστάσεις στο εσωτερικό ενός υπουργείου που έχει αναλάβει την προστασία του πολίτη από τις φυσικές καταστροφές. Η εξέλιξη αυτή έχει προκαλέσει έντονη αναστάτωση στο Πυροσβεστικό Σώμα όμως εγείρει και πολλά ερωτήματα και για το τι συνέβη το περασμένο καλοκαίρι αφού φαίνεται ότι υπήρχαν κακές σχέσεις των δύο υπευθύνων για τον περιορισμό των πύρινων μετώπων.

Εικόνα παρακμής

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες το Μαξίμου γνωρίζει γι’ αυτή τη σύγκρουση, αλλά παρακολουθεί εκ του μακρώθεν. Και φυσικά αυτή η κατάσταση θεσμικής παρακμής έχει προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις και στην Π.Υ., άλλα και στο υπουργείο.

Όταν η πολιτική ηγεσία αμφισβητεί τις κρίσεις της φυσικής ηγεσίας, δεν αποκαθιστά την αξιοκρατία. Ομολογεί ότι το σύστημα κρίσεων έχει χάσει την αξιοπιστία του. Και όταν η φυσική ηγεσία δεν μπορεί να πείσει το ίδιο το προσωπικό ότι οι κρίσεις έγιναν με καθαρούς κανόνες, τότε το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό. Είναι βαθιά θεσμικό και επιχειρησιακό.

Και βέβαια τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά. Κατ’ αρχάς με ποια κριτήρια έγιναν οι κρίσεις; Γιατί αμφισβητούνται εκ των υστέρων; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την απαξίωση της ιεραρχίας;