Νέα παρέμβαση Σαμαρά: «Διαπιστώνω σημάδια παρακμής» – «Είναι υποχρέωσή μου να συνεισφέρω στην πατρίδα»

Τον προβληματισμό του για την πορεία της χώρας και την κατάσταση που διαμορφώνεται στην κοινωνία εξέφρασε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο συνέδριο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», που διοργανώνει η εφημερίδα «Το Βήμα».

Με αφετηρία την Αθήνα, όπου συγκεντρώνεται περίπου ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας, ο κ. Σαμαράς μίλησε για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα και συνέδεσε την εικόνα της πρωτεύουσας με ευρύτερες εξελίξεις που αφορούν την κοινωνία και την πολιτική.

Ο πρώην πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στο φαινόμενο των μεγαλουπόλεων, σημειώνοντας ότι αρκετοί σύγχρονοι φιλόσοφοι το θεωρούν ένδειξη του τελικού σταδίου παρακμής ενός πολιτισμού.

«Ανησυχώ βαθύτατα γιατί δεν θέλω να αποδεχθώ μια κατάσταση παρακμής του δυτικού πολιτισμού. Εφόσον βλέπουμε και κατανοούμε τη σημασία αυτού του φαινομένου, ποιος είναι ο ρόλος της ηγεσίας; Υπάρχει πάντα η εκδοχή της διαχείρισης. Είναι οι ματαιόδοξοι και εγωπαθείς ηγέτες. Υπάρχει και η εκδοχή της ηγεσίας που επιχειρεί να αλλάξει του ρου της ιστορίας. Για να έρθω και στην πατρίδα μας, οφείλω να επισημάνω πως διαπιστώνω σημάδια παρακμής και πολιτικής ευθύνης», πρόσθεσε μεταξύ άλλων.

Κατά την τοποθέτησή του, ο κ. Σαμαράς άσκησε κριτική σε μια πολιτική που, όπως υποστήριξε, περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας, εκτιμώντας ότι μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να εντείνει την απογοήτευση των πολιτών.

«Αν αυτή η υλιστική και διαχειριστική αντίληψη συνεχιστεί συνολικά τότε θα αμφισβητηθεί και η πολιτική συνολικά. Η απογοήτευση του ελληνικού λαού είναι και έμπρακτη και ορατή», συμπλήρωσε, παραπέμποντας στην αποχή από τις εκλογές αλλά και στην επιλογή του «κανένα».

Στο ίδιο πλαίσιο, περιέγραψε την εικόνα που, όπως είπε, συναντά στην ελληνική περιφέρεια, αλλά και στους νέους ανθρώπους.

«Το χαμόγελο δεν το βλέπεις σε καμία παρέα. Βλέπεις μια απόγνωση. Το βλέπεις και στη μικρή πόλη της επαρχίας. Κοντεύω 50 χρόνια βουλευτής επαρχίας και δακρύζεις βλέποντας τα αυξανόμενα έρημα χωριά που μέχρι πρόσφατα ήταν ζωντανά. Βλέπεις το κενό βλέμμα πολλών νέων παιδιών. Πιστεύω πως πρέπει να τελειώνουμε με τη σκέτη ισοπεδωτική νεοφιλελεύθερη διαχείριση», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στις ευρύτερες συνέπειες αυτής της κατάστασης, ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε στο επίκεντρο και το ζήτημα της πολιτικής ευθύνης, κάνοντας ειδική αναφορά στη Θράκη.

«Ειδάλλως η Ελλάδα θα κινδυνεύσει με παρακμή αλλά με επικίνδυνο εφησυχασμό. Θα πω τη λέξη Θράκη. Στη δική μου πολιτική διαδρομή είναι βέβαιο ότι δεν τα έκανα όλα σωστά. Είναι υποχρέωσή μου να συνεισφέρω στην πατρίδα. Για μένα πολιτική είναι θέμα συνείδησης. Προτιμώ σταθερά το κόστος της συνείδησης από το όφελος του όποιου χειροκροτήματος», ανέφερε.

Τι είπε για την περίοδο των μνημονίων

Ιδιαίτερη θέση στην ομιλία του είχε και η περίοδος της οικονομικής κρίσης. Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στην πρώτη δανειακή συμφωνία του 2010 και στη διαπραγμάτευση με την τρόικα, υποστηρίζοντας ότι οι αρχικές εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις του προγράμματος ήταν λανθασμένες.

«Ανακαλύψαμε ότι ήταν λάθος οι λεγόμενοι πολλαπλασιαστές. Η ύφεση που θα προκαλούσε ήταν τριπλάσια. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας. Δυστυχώς είχαμε δίκιο. Η τρόικα ήρθε να με δει. Το εξηγούσαμε επί ώρες ότι ήταν λάθος το πρόγραμμά τους. Δεν έκανα πίσω και αποφάσισα να κάνω επαναδιαπραγμάτευση των όρων. Αυτό ήταν το Ζάππειο 1. Δυο χρόνια αργότερα ο διεθνούς κύρους οικονομολόγος παραδέχθηκε ότι είχα δίκιο. Ύστερα διαχειριστήκαμε το δεύτερο μνημόνιο και προσπαθήσαμε να βγάλουμε τη χώρα στο ξέφωτο κάτι που με θυσίες το πετύχαμε», ανέφερε ο κ. Σαμαράς.

Ανατρέχοντας στο 2013, σημείωσε ότι η Ελλάδα είχε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα και ότι το Eurogroup είχε δεσμευτεί για ελάφρυνση του χρέους. Όπως υποστήριξε, ωστόσο, η Άνγκελα Μέρκελ αρνήθηκε την εφαρμογή της σχετικής δέσμευσης, λέγοντάς του ότι «τα γερμανικά γκάλοπ δεν της επέτρεπαν».

Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στις διαπραγματεύσεις του 2012, λέγοντας ότι είχε απορρίψει πρόταση για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Στη συνέχεια διηγήθηκε ένα περιστατικό από τις τελευταίες ώρες πριν από την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων:

«Χρειάστηκε να υλοποιήσουμε 72 προαπαιτούμενα. Κανείς δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρουμε και έτσι δέχθηκαν να δημοσιοποιηθεί η ευρωπαϊκή δέσμευση ότι αν το πετυχαίναμε θα μειώναν το χρέος μας. Αν όχι θα πτωχεύαμε. Λίγες ώρες πριν εκπνεύσει η προθεσμία, βλέπω ότι μας έλειπε μια υπογραφή από ένα υπουργείο. Υπηρεσιακή υπογραφή. Βρίσκω το τηλέφωνο του αρμόδιου υπαλλήλου. Του τηλεφωνώ 01.30 το πρωί. Μου τον έφερε η ασφάλεια με τις πιτζάμες του. Υπέγραψε και έτσι τα κλείσαμε τα προαπαιτούμενα», συνέχισε.

Η αναφορά στα πρώτα χρόνια της πολιτικής του διαδρομής

Ο κ. Σαμαράς έκανε, τέλος, μια αναδρομή στα πρώτα χρόνια της πολιτικής του παρουσίας, θυμίζοντας ένα περιστατικό στη Βουλή το 1979. Αφορμή ήταν η απουσία του Θανάση Κανελλόπουλου, ο οποίος είχε αναλάβει την εισήγηση για τα έσοδα, αλλά τελικά δεν κατάφερε να παραστεί.

Ο ίδιος ανέλαβε να μιλήσει στη Βουλή και, όπως περιέγραψε, μετά το τέλος της ομιλίας του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τού έκανε νόημα και τον ρώτησε αν ήταν το ντεμπούτο του, σχολιάζοντας θετικά την παρουσία του.

Αναφερόμενος στις πολιτικές προσωπικότητες που γνώρισε στη διάρκεια της διαδρομής του, ο πρώην πρωθυπουργός είπε:

«Ήταν τότε μεγάλη τιμή για έναν βουλευτή αυτές οι λέξεις από έναν ηγέτη που σπάνια εκδηλωνόταν. Είχα πάντα την τύχη να ζήσω και εντός και εκτός Ελλάδος έναν Καραμανλή, έναν Ανδρέα και άλλες προσωπικότητες μεγάλες, πολιτικά έμπειρους ανθρώπους, τον πατέρα Μπους, τον Ομπάμα, τη Θάτσερ, τον Μιτεράν, τον Κολ, τον Αντρεότι, τον Γκονζάλες, τον Αραφάτ, τον Πούτιν».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Σαμαράς απευθύνθηκε στους νέους, επιχειρώντας να συνοψίσει σε δύο συμβουλές όσα αποκόμισε από την πολιτική του πορεία.

«Γι’ αυτό κλείνοντας να πω προς τους νέους δύο ορμηνίες. Είναι το δικό μου απόσταγμα. Να μην πιστέψετε ποτέ πως ο κόσμος θα αλλάξει από εκείνους που απλά φωνάζουν πιο δυνατά. Και να μην διαπραγματευτείτε ποτέ την αξιοπρέπειά σας», υπογράμμισε.