Τα Τέμπη «μπαζώνουν» την εικόνα της κυβέρνησης

Στις 5 Μαρτίου του 2025 η Βουλή αποφάσισε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον Χρήστο Τριαντόπουλο, λίγα 24ωρα μετά την δεύτερη ογκώδη διαδήλωση για τα Τέμπη στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και σε άλλες 100 πόλεις σε Ελλάδα κι εξωτερικό.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Στη συζήτηση στη Βουλή για την σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής, μετά από αίτημα του ΠΑΣΟΚ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έλαβε τον λόγο τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Μπορεί το λεγόμενο “κατηγορητήριο” απέναντί του να θεωρούμε ότι είναι εντελώς αστήρικτο, αλλά τόσο ο ίδιος όσο και η κυβερνητική πλειοψηφία δεν έχουμε κανένα λόγο να μην αντιμετωπίσουμε τη συγκεκριμένη εξέλιξη με τη σοβαρότητα που απαιτείται, ως ένα πρόσθετο πεδίο, για να αναδειχθούν στο φως τα πραγματικά γεγονότα». Τελικά η κυβέρνηση επέλεξε τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.

Λίγες ημέρες αργότερα ο κ. Τριαντόπουλος αρνούμενος την… απολογία του στην Επιτροπή ζήτησε να κριθεί απ’ ευθείας από τον φυσικό δικαστή. Μάλιστα το κατηγορητήριο που συνέταξε η πλειοψηφία ήταν στα… μέτρα του Τριαντόπουλου, καθώς κατηγορείτο για παράβαση καθήκοντος. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και στο Μαξίμου υπήρχε η βεβαιότητα ότι το δυστύχημα των Τεμπών είναι διαχειρίσιμο, ενώ αρκετοί ήταν αυτοί που εκτιμούσαν ότι το Δικαστικό Συμβούλιο δεν θα έστελνε την υπόθεση στο ακροατήριο. Η βεβαιότητα αυτή αποδείχθηκε εύθραυστη.

Ειδικά όταν είχαν προηγηθεί οι αποκαλύψεις για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο τόπος της τραγωδίας. Ακόμη και τα τιμολόγια της χωματουργικής εταιρείας που ανέλαβαν την εργασία του «μπαζώματος» είδαν το φως της δημοσιότητας, προσφέροντας επιπλέον στοιχεία στην δικαστική έρευνα του Εισαγγελέα του Δικαστικού Συμβουλίου. Φυσικά ουδείς λησμονεί και την διαχείριση από τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος από την μία ισχυρίζονταν ότι αλλοιώθηκε ο χώρος επειδή σε 100 μέτρα πιο κάτω περνούσε ο κεντρικός αγωγός του φυσικού αερίου και από την άλλη κατηγορούσε την αντιπολίτευση ότι είναι για τα μπάζα.

Και όλα αυτά βρίσκονταν στον δημόσιο διάλογο, παρά το γεγονός ότι το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, είχε καταγράψει σοβαρές αστοχίες στη διαχείριση του τόπου του δυστυχήματος και στην αναζήτηση κρίσιμων στοιχείων. Ένα πόρισμα που με το μόλις δημοσιεύθηκε είναι χαρακτηριστεί ως «ευαγγέλιο της εθνικής μας αυτογνωσίας», σύμφωνα με τον κ. Σκέρτσο.

Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης είχε χαρακτηρίσει δημοσίως το κατηγορητήριο κατά του κ. Τριαντόπουλου «εντελώς αστήρικτο» και επειδή η κυβέρνηση επέμενε ότι δεν φοβάται τη Δικαιοσύνη, η υπόθεση έπρεπε να εισαχθεί το συντομότερο δυνατόν ενώπιων της. Στο παρασκήνιο, ωστόσο, βουλευτές της Ν.Δ. περιέγραφαν τότε μια διαφορετική εικόνα. Η επιλογή Τριαντόπουλου να ακολουθήσει τον δρόμο του φυσικού δικαστή, έλεγαν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, είχε συνδεθεί με μια διάχυτη εντύπωση ότι η υπόθεση δεν θα οδηγούσε σε σοβαρή δικαστική περιπέτεια και ότι το «γαλάζιο» στέλεχος θα έπεφτε στα μαλακά, εφόσον το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται είναι πλημμέλημα.

Η μεγάλη ανατροπή

Το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου διέλυσε αυτές τις εντυπώσεις. Οι ανώτατοι δικαστές δεν υιοθέτησαν την πολιτική εκτίμηση, ότι η υπόθεση ήταν «εντελώς αστήρικτη». Αντιθέτως, παρέπεμψαν με το 204 σελίδων βούλευμά τους τον Τριαντόπουλο και ακόμη τέσσερα πρόσωπα στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος με ένα πολύ σκληρό σκεπτικό το οποίο περιγράφει την απομάκρυνση χωμάτων, μπάζων και συντριμμιών ως αυθαίρετη ενέργεια, η οποία έγινε ενώ η ανακριτική διαδικασία βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη, με αποτέλεσμα την απώλεια κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων και σκοπό το όφελος προσώπων που έφεραν ευθύνες για το δυστύχημα.

Το βούλευμα έπεσε σαν κεραυνός στο Μέγαρο Μαξίμου. Γιατί δεν επρόκειτο απλώς για την παραπομπή ενός πρώην υφυπουργού. Σύμφωνα με πληροφορίες από το κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό περιβάλλον, άρχισε να φουντώνει ξανά η συζήτηση για το αν ο Τριαντόπουλος γίνεται τελικά η «Ιφιγένεια» μιας σειράς τακτικισμών. Όχι επειδή αποδείχθηκε ότι υπήρξε συνειδητή επιλογή να θυσιαστεί, αλλά επειδή αρκετοί βουλευτές και στελέχη άρχισαν να αντιμετωπίζουν την υπόθεση ως παράδειγμα μιας πολιτικής διαχείρισης που βασίστηκε υπερβολικά στην πεποίθηση ότι η εξέλιξή της θα μπορούσε να προβλεφθεί. Και βέβαια στο δρόμο προς τις εκλογές ουδείς μπορεί να προβλέψει σε τι βαθμό θα επανέλθει η τραγωδία των Τεμπών στην κεντρική πολιτική συζήτηση και πόσο θα επιβαρύνει την δυσαρέσκεια των πολιτών, που ήδη είναι φορτωμένοι με την ακρίβεια και τον δύσκολο χειμώνα που ακολουθεί.

«Δύο μέτρα και δύο σταθμά»

Μετά την παραπομπή σε δίκη για τον Χρήστο Τριαντόπουλο έχει φουντώσει η συζήτηση στο εσωτερικό της «γαλάζιας» κοινοβουλευτικής ομάδας. Και οι περισσότεροι εκ των βουλευτών ζητούν απαντήσεις σε δύο καίρια ερωτήματα.

ΠΡΩΤΟΝ για ποιον λόγο μεταδιδόταν η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση μπορούσε να προβλέψει τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, σε ένα πολωμένο και ρευστό πολιτικό τοπίος Μάλιστα όπως τονίζουν ο κ. Τριαντόπουλος έδειχνε να μην ανησυχεί, προφανώς επειδή τον είχαν διαβεβαιώσει, και ασχολείτο ενεργά με την Μαγνησία που ήταν η εκλογική του περιφέρεια. Και ΔΕΥΤΕΡΟΝ για ποιον λόγο υπήρξε διαφορετική προσέγγιση της κυβέρνησης στο σκάνδαλο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Ο τρόπος που χειρίστηκε η κυβέρνηση τις υποθέσεις μοιάζουν σαν να τηρήθηκαν «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ο Πρωθυπουργός έσπευσε να ζητήσει τις παραιτήσεις των υπουργών και υφυπουργών, τα ονόματα των οποίων βρέθηκαν στις δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, και στη συνέχεια άλλοι αθωώθηκαν και άλλοι παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη. Πλην του Μάκη Βορίδη και του Λευτέρη Αυγενάκη, για τους οποίους η αντιπολίτευση ζήτησε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής και η κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε επιστρατεύοντας παράτυπα και εκτεταμένα την επιστολική ψήφο προκειμένου να ελέγξει την ψήφο των βουλευτών της υπό τον φόβο διαφοροποιήσεων, ειδικά στην περίπτωση του Λευτέρη Αυγενάκη. Είναι χαρακτηριστικό ότι από την αντιπολίτευση ισχυρίζονται- ακόμη και σήμερα-ότι τουλάχιστον 15 «γαλάζιοι» βουλευτές θα ψήφιζαν υπέρ της παραπομπής του κ. Αυγενάκη.

Ο Χρήστος Τριαντόπουλος μπορεί να υπερασπιστεί, όπως ήδη δηλώνει, την αθωότητά του ενώπιον του ειδικού δικαστηρίου, αλλά το ερώτημα πολλών στη Ν.Δ. είναι αν θα αναλάβει μέχρι τέλους τον ρόλο της Ιφιγένειας καλύπτοντας ευθύνες και άλλων; Διότι εάν πράξει διαφορετικά, τότε η κατάσταση αλλάζει.

Επιπλέον, αν έχει την ίδια μεταχείριση από τη Δικαιοσύνη ο Κώστας Αχ. Καραμανλής, κανένας δεν μπορεί να ξέρει πώς θα κινηθεί υπερασπιζόμενος τον εαυτό του. Με όλα αυτά, η τραγωδία των Τεμπών και η διαχείρισή της από την κυβέρνηση επανέρχεται στο προσκήνιο με απρόσμενες επιπτώσεις στον προεκλογικό σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου.