ΨΑΡΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ- Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ ΣΕ ΑΣΦΥΞΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΙΑΤΟ ΠΡΟΣ ΑΦΑΝΙΣΜΟ
Η ελληνική αλιεία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή κρίση που απειλεί ευθέως τη βιωσιμότητά της, μετατρέποντας το φρέσκο ντόπιο ψάρι σε είδος πολυτελείας για τη συντριπτική πλειονότητα των νοικοκυριών. Το εκρηκτικό κοκτέιλ των προβλημάτων, με την εκτόξευση του κόστους καυσίμων, τον γερασμένο στόλο, την παντελή έλλειψη νέων ανθρώπων στο επάγγελμα αλλά και τις ανεξέλεγκτες εισβολές αλιευτικών από γειτονικές χώρες, οδηγεί τον κλάδο σε ασφυξία. Οι επαγγελματίες εκπέμπουν πλέον σήμα κινδύνου, προειδοποιώντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι, αν δεν ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα, μέσα στην επόμενη τριετία το ελληνικό ψάρι θα αποτελεί παρελθόν από το καθημερινό μας τραπέζι.
Στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, οι αλιείς όλης της χώρας αποφάσισαν να περάσουν στην αντεπίθεση, προχωρώντας σε δυναμικές κινητοποιήσεις και στάσεις εργασίας. Οι εικόνες από τις ιχθυόσκαλες σε ολόκληρη την επικράτεια, με πρώτη αυτή του Κερατσινίου, είναι αποκαλυπτικές της απόγνωσης που επικρατεί, καθώς τα καΐκια παρέμειναν ακινητοποιημένα, οι πωλήσεις πάγωσαν και οι επαγγελματίες του τομέα, έχοντας στο πλευρό τους ιχθυεμπόρους, ιχθυοπώλες αλλά και τους εκπροσώπους των λαϊκών αγορών, ένωσαν τις φωνές τους ζητώντας άμεσες λύσεις. Αντίστοιχο ήταν το κλίμα και στη Βόρεια Ελλάδα, όπου πραγματοποιήθηκε θαλάσσια «παρέλαση» αλιευτικών σκαφών στον Θερμαϊκό, με τα πληρώματα να καταφθάνουν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης διατρανώνοντας την απόφασή τους να μην υποχωρήσουν αν δεν δικαιωθούν.
Η ρίζα του κακού εντοπίζεται πρωτίστως στην τεράστια επιβάρυνση από την τιμή του πετρελαίου ναυτιλίας, η οποία έχει καταστήσει ασύμφορη ακόμα και την απλή έξοδο των σκαφών στα ανοιχτά.
Όπως επισημαίνουν εκπρόσωποι της μέσης αλιείας, η έναρξη της νέας αλιευτικής περιόδου για τις μηχανότρατες τινάχτηκε στον αέρα, καθώς τα μηνιαία έξοδα έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί, με ένα μέσο αλιευτικό σκάφος τύπου μηχανότρατας να απαιτεί επιπλέον 40.000 έως και 50.000 ευρώ τον μήνα. Για ένα μεσαίο σκάφος που καταναλώνει εκατοντάδες λίτρα την ημέρα, η αύξηση της τιμής του καυσίμου μεταφράζεται σε δυσβάσταχτη επιβάρυνση, αφού στα 1.000 λίτρα που καίει περίπου ημερησίως, η επιβάρυνση κατά 0,80 ευρώ στο πετρέλαιο ναυτιλίας απαιτεί 800 ευρώ την ημέρα επιπλέον, ενώ αν προσθέσει κανείς τις αλματώδεις αυξήσεις στον αλιευτικό εξοπλισμό, τα φελιζόλ και τις συσκευασίες, η εξίσωση της επιβίωσης απλά δεν βγαίνει.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι αλιείς ζητούν επιτακτικά γενναία και ουσιαστική επιδότηση από το κράτος στα καύσιμα, τονίζοντας ότι το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, που πρόσφερε άμεσα ενίσχυση μόλις 12 λεπτά το λίτρο, οφείλει να βρει τους απαραίτητους πόρους ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών κρατών που ενίσχυσαν έμπρακτα τους δικούς τους αλιείς. Για τα μικρότερα παράκτια σκάφη, τα ημερήσια έξοδα κίνησης ξεπερνούν κατά πολύ τα πιθανά έσοδα μιας καλής ψαριάς, καθιστώντας κάθε αλιευτικό ταξίδι μια σίγουρη οικονομική ζημιά.
Την ίδια στιγμή, η παράκτια αλιεία έρχεται αντιμέτωπη και με άλλες σοβαρές απειλές που επιτείνουν το αδιέξοδο, όπως η παρουσία εισβολικών ειδών, σαν τους λαγοκέφαλους, αλλά και οι ζημιές που προκαλούνται στα δίχτυα από προστατευόμενα είδη, συρρικνώνοντας ακόμη περισσότερο το ήδη πενιχρό εισόδημα. Επιπλέον, έντονος είναι ο προβληματισμός και η οργή για την ανεξέλεγκτη δράση τουρκικών αλιευτικών σκαφών, με τους εκπροσώπους των παράκτιων αλιέων να καταγγέλλουν ότι, ενώ οι ίδιοι παραμένουν δεμένοι στα λιμάνια λόγω του δυσβάσταχτου κόστους καυσίμων, αλιευτικά από τη γειτονική χώρα μπαίνουν ανενόχλητα στα ελληνικά ύδατα και εκμεταλλεύονται τον πλούτο των θαλασσών μας, εφόσον δεν διέπονται από τους περιορισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κατάσταση έχει οδηγήσει πολλούς επαγγελματίες στην απόφαση να εγκαταλείψουν οριστικά τη θάλασσα, με τους γνώστες του τομέα να σημειώνουν πως παρατηρείται πλέον η τάση οι αλιείς να πουλούν ή να ακινητοποιούν τα καΐκια τους, αναζητώντας μεροκάματο ως υπάλληλοι σε ιχθυοκαλλιέργειες και σχετικά εργοστάσια. Η διαγενεακή διαδοχή έχει διακοπεί, καθώς οι νέοι αρνούνται να επενδύσουν σε ένα επάγγελμα που προσφέρει μόνο χρέη και αβεβαιότητα, ενώ παράλληλα οι επαγγελματίες των λαϊκών αγορών εκφράζουν την αμέριστη συμπαράστασή τους στον αγώνα των ψαράδων, προειδοποιώντας ότι η κατάρρευση της ντόπιας παραγωγής θα φέρει ανυπολόγιστες συνέπειες για το σύνολο της κοινωνίας.
Οι αλιείς καθιστούν σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι οι κινητοποιήσεις τους δεν ήταν μια απλή διαμαρτυρία, αλλά η αρχή ενός παρατεταμένου αγώνα επιβίωσης που περιλαμβάνει την περαιτέρω κλιμάκωση των μέτρων, με ενδεχόμενους συμβολικούς αποκλεισμούς μεγάλων λιμανιών και τον συντονισμό προσεχώς μιας ενιαίας, πανελλαδικής κινητοποίησης.
Τα αιτήματα για ουσιαστική στήριξη στα καύσιμα αλλά και χρηματοδότηση των μέτρων εκσυγχρονισμού από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ικανοποιηθούν άμεσα, διότι σε διαφορετική περίπτωση το ελληνικό ψάρι θα μετατραπεί σύντομα σε ανάμνηση, αφήνοντας την αγορά έρμαιο των εισαγωγών και τους καταναλωτές αποκλεισμένους από ένα βασικό αγαθό της διατροφής τους.
Tags: ΑΛΙΕΙΑ