Κάσος-καλώδιο: Ανοίγουν τα στόματα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, αλλά με δύο χρόνια καθυστέρηση

Απέχοντας περίπου δύο εβδομάδες από την 26η Οκτωβρίου που διαρρέεται ότι είναι η ημερομηνία επανεκκίνησης των θαλάσσιων ερευνών για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου, οι μνήμες επιστρέφουν αναπόφευκτα στο τι συνέβη στα νερά του Αιγαίου πριν από δύο χρόνια.
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο είναι ότι για αυτές τις μνήμες που αφηγούνται διαφορετικά το Μαξίμου και το ΥΠΕΞ και διαφορετικά θυμούνται όλοι οι υπόλοιποι, λύθηκαν ως δια μαγεία και με 24μηνη…χρονοκαθυστέρηση οι γλώσσες ανθρώπων που γνωρίζουν καλά τα ελληνοτουρκικά και έχουν θητεύσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπηρετώντας ενίοτε και στο πλευρό του πρωθυπουργού.
Τον «χορό» της αλήθειας έσυρε ως γνωστόν στα τέλη Σεπτεμβρίου ο Άγγελος Συρίγος. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υφυπουργός και καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, ο οποίος παραδέχθηκε δημοσίως ότι στα δύο επεισόδια του 2024 στην Κάσο η ελληνική πλευρά «υποχώρησε» και δεν συνέχισε τις έρευνες βυθού.
Πριν από μερικές ημέρες ήρθε η σειρά του Σωτήρη Σέρμπου, του καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής και πρώην συμβούλου του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη για θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο οποίος εμφανίστηκε ακόμη πιο αιχμηρός.
«Στην Κάσο είχαμε υποχώρηση άνευ λογικής, δημιουργώντας αρνητικό προηγούμενο στην άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων», δήλωσε χαρακτηριστικά μιλώντας στο ραδιόφωνο των «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΚΩΝ». Μάλιστα, ο Σ. Σέρμπος προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να «κρύβεται πίσω από φουστάνια» και να ξεκαθαρίσει στους Αμερικανούς ότι θα προχωρήσει το έργο με ή χωρίς τη συνδρομή τους.
Χωρίς να ιδρώνει –τουλάχιστον εμφανώς…– το αυτί των Μαξιμιλιανών του μεγάρου της Ηρώδου Αττικού από τις παραπάνω τοποθετήσεις, η κυβέρνηση εξακολουθεί να επιμένει στην εκδοχή της ότι ουδεμία υποχώρηση υπήρξε στην Κάσο το 2024. Όταν, μάλιστα, ο Παύλος Μαρινάκης κλήθηκε να σχολιάσει τις δηλώσεις Συρίγου και Σέρμπου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πέταξε την μπάλα στην εξέδρα. Για μεν τον Συρίγο ο Μαρινάκης προσπάθησε να μαζέψει τα απόνερα ισχυριζόμενος ότι ο «γαλάζιος» βουλευτής «μιλάει και ως ακαδημαϊκός», για δε τον Σερμπο αντέτεινε ότι ο πρώην σύμβουλος δεν έχει πλέον κάποια ιδιότητα που να δικαιολογεί κυβερνητικό σχολιασμό.
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση έχει τελικά το Μαξίμου. Όσο κάποιος βρίσκεται κοντά στο πρωθυπουργικό γραφείο, η γνώμη του έχει προφανώς τη σημασία της. Όταν διαφωνεί και απομακρύνεται, αντιμετωπίζεται περίπου ως περαστικός από την πλατεία Συντάγματος.
Αντίστοιχα ενδιαφέρουσες είναι ωστόσο και οι παρεμβάσεις Συρίγου και Σέρμπου, υπό το πρίσμα ότι ενώ και οι δύο διαθέτουν επιστημονική γνώση και πολιτική εμπειρία, μοιάζει να ανακάλυψαν ξαφνικά πού βρίσκεται η Κάσος και πώς αντέδρασε η κυβέρνηση που υπηρετούν (ακόμη ο Αγγ. Συρίγος, μέχρι πολύ πρόσφατα ο Στ. Σέρμπος) το καλοκαίρι του 2024 όταν τουρκικά πολεμικά πλοία σταμάτησαν με το έτσι θέλω εργασίες στην περιοχή των ελληνικών ερευνών.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι λένε σήμερα. Είναι γιατί η λέξη «υποχώρηση» ακούγεται τόσο καθαρά τώρα, δύο χρόνια μετά τα γεγονότα.
Τι ακριβώς γνώριζαν τότε; Πότε σχημάτισαν αυτή την κατηγορηματική άποψη; Και γιατί δεν είχε διατυπωθεί με την ίδια σαφήνεια όσο η κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρξε καμία ελληνική υποχώρηση;
Προφανέστατα, η καθυστερημένη ειλικρίνεια είναι ξεκάθαρα προτιμότερη από τη διαρκή σιωπή. Δεν απαλλάσσει, όμως, κανέναν –βουλευτές, συμβούλους, ΥΠΕΞ και Μαξίμου– από την υποχρέωση να εξηγήσει ολόκληρη την αλήθεια για την Κάσο χωρίς να χρειαστεί να περιμένουμε άλλα δύο χρόνια για να μάθουμε και κυρίως χωρίς να κάνουμε το ίδιο λάθος.