Η ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ ΨΑΧΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

Σε αναβρασμό βρίσκεται η νομενκλατούρα των Βρυξελλών έπειτα από την αιφνιδιαστική ανακοίνωση Τραμπ, ουσιαστικά να ακυρώσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, όσον αφορά στο ντίζελ. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να υποβιβάσουν την απόφαση που ελήφθη από τον ίδιο τον Πρόεδρο και ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ για την διοχέτευση περί των 20 εκατομμυρίων βαρελιών ρωσικού πετρελαίου σε «σύντομο χρονικό διάστημα», όπως ξεκαθάρισε ο ίδιος ο Τραμπ, εδώ έχουμε την απόλυτη ανατροπή του γεωπολιτικού σκηνικού, όπως είχε διαμορφωθεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Το διακύβευμα είναι πάρα πολύ απλό και λέει είτε η Ευρώπη θα συνταχθεί με την απόφαση Τραμπ, είτε θα αντιμετωπίσει έως και εσωτερική αναταραχή, εάν επιμείνει μονομερώς στις κυρώσεις.

Η ενέργεια αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής οικονομίας, και η εμμονή σε μια πολιτική αυτοχειρίας τη στιγμή που η Ουάσινγκτον αλλάζει άρδην πλεύση, απειλεί να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη στις δυτικές κοινωνίες.

Η γραφειοκρατία των Βρυξελλών βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τα ίδια της τα αδιέξοδα, καθώς η απόφαση της αμερικανικής ηγεσίας να δώσει αναπνοή στην αγορά καυσίμων αποδομεί το αφήγημα της απόλυτης απομόνωσης της Μόσχας και εκθέτει τις ευρωπαϊκές ηγεσίες που επένδυσαν σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.

Στο Μαξίμου, βέβαια, η συγκεκριμένη εξέλιξη μπορεί να αποτελεί και την απόλυτη ευκαιρία, ειδικά στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε. Η πιεστική πραγματικότητα της ακρίβειας και του κόστους ενέργειας ζητά άμεσες λύσεις, και η νέα αμερικανική τακτική προσφέρει το απαραίτητο «άλλοθι» για μια θεαματική στροφή. Ήδη, υπάρχουν φωνές που θεωρούν ότι η Ελλάδα πρέπει να επανέλθει «στην σωστή πλευρά της ιστορίας», περισσότερο κοντά στον Τραμπ και παίρνοντας απόσταση από την Ουκρανία .

Η ελληνική οικονομία, ιδιαίτερα ευάλωτη στις διακυμάνσεις των τιμών των καυσίμων, δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει τις νέες διεθνείς ισορροπίες. Η επανατοποθέτηση της χώρας δίπλα στη νέα αμερικανική στρατηγική δεν συνιστά απλώς έναν τακτικό ελιγμό, αλλά μια επιλογή επιβίωσης, διότι όταν ο παγκόσμιος χάρτης αναδιατάσσεται τόσο βίαια, η εμμονή σε δόγματα αποτελεί το μεγαλύτερο ρίσκο.