ΟΙ ΣΟΒΑΡΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ

Του Βασιλη Ταλαμαγκα

Στα πηγαδάκια των πιο έμπειρων στελεχών της κυβερνητικής παράταξης, το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό.

Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, άνθρωποι που έχουν φάει με το κουτάλι τις πολιτικές καταιγίδες δεν μασάνε τα λόγια τους. Αναγνωρίζουν ανοιχτά πως η οικονομική και πολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται για τους επόμενους μήνες, δεν αφήνει κανένα απολύτως περιθώριο για αυταπάτες.

Ο χειμώνας που πλησιάζει δεν είναι απλώς ένας ακόμη κύκλος στο ημερολόγιο, αλλά μια δοκιμασία εφ’ όλης της ύλης, γεμάτη νάρκες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανατινάξουν το αφήγημα της σταθερότητας.

Το τοπίο που απλώνεται μπροστά είναι αντικειμενικά αμείλικτο. Από τη μία πλευρά, η καθημερινότητα των πολιτών διεξάγεται υπό το βάρος μιας επίμονης ακρίβειας που αρνείται να υποχωρήσει, μετατρέποντας το μηνιαίο καλάθι του νοικοκυριού σε άσκηση ισορροπίας για δυνατούς λύτες.

Το κόστος της ενέργειας, οι τιμές στα ράφια των σουπερμάρκετ και τα δυσθεώρητα ενοίκια συνθέτουν μια πιεστική πραγματικότητα που ροκανίζει το διαθέσιμο εισόδημα πριν καν μεσολαβήσει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα.

Από την άλλη, οι διεθνείς αναταράξεις, οι γεωπολιτικές αβεβαιότητες και οι αυστηροί δημοσιονομικοί κανόνες της Ευρώπης στενεύουν απελπιστικά τα περιθώρια για παροχές ή «γενναιόδωρες» πυροσβεστικές παρεμβάσεις.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κρίσιμη καμπή. Η περίοδος των εύκολων εξαγγελιών, των επικοινωνιακών χειρισμών και των μεγαλόπνοων υποσχέσεων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τώρα ξεκινά η σκληρή, συχνά άχαρη, εφαρμογή μέτρων και μεταρρυθμίσεων που δεν επιδέχονται αναβολή.

Το πρόβλημα, όμως, είναι πως η κοινωνική ανοχή δεν αποτελεί ανεξάντλητο πόρο. Μετά από συνεχόμενα χρόνια κρίσεων, η κούραση του κόσμου είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Οι πολίτες δεν πείθονται πλέον από δικαιολογίες ούτε από συγκρίσεις με το παρελθόν, αφού ζητούν απτά αποτελέσματα, άμεση ανακούφιση και τη βεβαιότητα ότι δεν θα κληθούν για άλλη μια φορά να σηκώσουν μόνοι τους το βάρος.

Αυτή η συσσωρευμένη δυσφορία δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι πολιτικές ισορροπίες παραμένουν εξαιρετικά λεπτές. Κάθε αστοχία, κάθε καθυστέρηση στον κρατικό μηχανισμό ή κάθε απόφαση που εκλαμβάνεται ως αδικία, κινδυνεύει να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα. Στους διαδρόμους της εξουσίας, το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά. Ξέρουν ότι η αμφισβήτηση δεν έρχεται πλέον απαραίτητα από μια συντονισμένη αντιπολίτευση, αλλά από τη βουβή, καθημερινή αγανάκτηση της κοινωνίας που νιώθει ότι συμπιέζεται.

Ο χειμώνας, λοιπόν, φέρνει μαζί του την ώρα της αλήθειας. Η διαχείριση της ακρίβειας, η αντοχή του ΕΣΥ στις χειμερινές πιέσεις, η επάρκεια της κρατικής αρωγής και η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής δεν είναι απλά θέματα στην ημερήσια διάταξη των υπουργικών συμβουλίων, αλλά τα πραγματικά τεστ επιβίωσης για το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Αν το οικονομικό επιτελείο και ο κρατικός μηχανισμός καταφέρουν να απορροφήσουν τους κραδασμούς, – πολλοί το βλέπουν δύσκολο- η κυβέρνηση θα μπορέσει να διατηρήσει τον πολιτικό της βηματισμό.

Αν όμως η πίεση της καθημερινότητας ξεπεράσει τα όρια αντοχής των νοικοκυριών, ο χειμώνας αυτός δεν θα είναι απλώς δύσκολος, αλλά μπορεί να σηματοδοτήσει μια βαθύτερη πολιτική μετατόπιση.

Το μόνο βέβαιο είναι πως ο χρόνος των λέξεων τελείωσε και τώρα μιλούν οι αριθμοί, οι λογαριασμοί και η πραγματική ζωή.

Tags: ακριβειαΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ