Το βουβό κύμα της τιμωρητικής ψήφου απειλεί τον Κυριάκο

Στα τέλη της άνοιξης, μετά τις διακοπές του Πάσχα, όταν τα καινούρια κόμματα υπό τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού ξεκίνησαν τη λειτουργία τους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δεχθεί αρκετές εισηγήσεις και από στενούς συνεργάτες και πολιτικούς φίλους του να προχωρήσει στη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, με στόχο να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να ορίζει ο ίδιος την ατζέντα των πολιτικών εξελίξεων.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Οι σχετικές εισηγήσεις αφορούσαν για άμεσες εκλογές αρχές καλοκαιριού, ή το αργότερο μέχρι τις 10 Οκτωβρίου. Τότε ο πρωθυπουργός απέρριψε αυτές τις εισηγήσεις ισχυριζόμενος ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στην ώρα τους, ξεκινώντας να χρησιμοποιεί το αφήγημα περί σταθερότητας.

Ένα αφήγημα, που όπως έχει γράψει η «Α» δεν το συμμερίζεται ο αμερικανός επικοινωνιολόγος Σταν Γκρίνμπεργκ, ο οποίος επιμένει ότι οι εκλογές θα έχουν ως κύριο διακύβευμα την καθημερινότητα των πολιτών και όχι την οικονομία συνολικότερα. Μάλιστα έφερε ως παράδειγμα τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, ισχυριζόμενος πως ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε την Καμάλα Χάρις επειδή υποσχέθηκε ότι θα χτυπήσει στην ρίζα του τον πληθωρισμό. Σε αντίθεση το αφήγημα των Δημοκρατών για ισχυρή οικονομία δεν έπεισε τους αμερικανούς. Σε λίγες εβδομάδες από τώρα στις μισές πολιτείες των ΗΠΑ θα διεξαχθούν οι ενδιάμεσες εκλογές για την ανάδειξη γερουσιαστών και βουλευτών και με βάση τις δημοσκοπήσεις ο Ντόναλντ Τραμπ κινδυνεύει με μία βαριά ήττα, επειδή δεν υλοποίησε την υπόσχεση του να πατάξει τον πληθωρισμό. Και λόγω του πολέμου που ξεκίνησε στο Ιράν, οι αμερικανοί αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Ασφυκτικό κλίμα

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά δημιουργούν ένα ασφυκτικό κλίμα για την κυβέρνηση. Ένα κλίμα που προς ώρας το κρύβουν κάτω από το χαλί. Ή πιο σωστά αποκρύπτουν την πραγματικότητα τα πολλά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνουν τα εν λόγω ΜΜΕ, σε όλες τις δημοσκοπήσεις αναδεικνύεται ότι η ακρίβεια και η καθημερινότητα των πολιτών είναι το κυρίαρχο ζήτημα για την αυξανόμενη δυσαρέσκεια της κοινωνίας για την κυβέρνηση.

Συν τοις άλλοις υπάρχουν και τα ζητήματα διαφθοράς που επιβαρύνουν όλο το κλίμα. Διότι μπορεί κάποιος να μην επιλέξει ποιον θα ψηφίσει με βάση τις εξελίξεις στο Ειδικό Δικαστήριο για τον Χρήστο Τριαντόπουλο, ή σε αυτό που αναμένεται για τον Κώστα Αχ. Καραμανλή, αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το δυστύχημα των Τεμπών εξακολουθεί να είναι χαίνουσα πληγή για το κυβερνών κόμμα. Όχι μόνο επειδή είχε καθυστερήσει η ολοκλήρωση του ευρωπαϊκού έργου της τηλεδιοίκησης (η λεγόμενη σύμβαση 717), αλλά η διαχείριση με το μπάζωμα έχει εξοργίσει τους πάντες.

Την ίδια ώρα η δυσαρέσκεια της κοινωνίας διογκώνεται με τα όσα δηλώνουν υπουργοί και βουλευτές. Ουκ ολίγοι μιλούν για το ελληνικό οικονομικό θαύμα, αλλά αυτό δεν το βλέπουν οι πολίτες στη τσέπη τους. Ενώ κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι είναι δείγμα ευημερίας η κίνηση στους δρόμους (Κουλκουδίνας-Τσιάρας) πηγαίνοντας μας δεκαετίες πίσω, όταν το αυτοκίνητο ήταν είδος πολυτελείας και οικονομικής ευμάρειας. Αν σε όλο αυτό το παζλ προσθέσεις και την ρήση Χάρη Θεοχάρη για «νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες», τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει τις αντιμετωπίζουν οι «γαλάζιοι» βουλευτές στις περιφέρειες. Ειδικά στις αγροτικές (όπου η καθυστέρηση των επιδοτήσεων έχει γίνει καθεστώς) δεν είναι λίγοι αυτοί που αποφεύγουν τις πολλές συναθροίσεις, φοβούμενοι για τις αντιδράσεις ακόμη και πολιτικών τους φίλων.

Οι εξαγγελίες Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν είχαν την απήχηση που προσδοκούσε το Μέγαρο Μαξίμου, ενώ ακόμη και δημοσκοπήσεις (συζητήσιμες για την αξιοπιστία τους) καταγράφουν ανεπαίσθητα κέρδη για την κυβέρνηση, προκαλώντας μάλλον την θυμηδία ακόμη και των «γαλάζιων» βουλευτών, οι οποίοι βλέπουν άλλο κλίμα στην κοινωνία και άλλο στις δημοσκοπήσεις.

Η ακρίβεια, λοιπόν, θεριεύει, η ενεργειακή κρίση διαμορφώνει εφιαλτικές συνθήκες για τα νοικοκυριά και τίποτα δεν δείχνει να μπορεί να φρενάρει την περαιτέρω φτωχοποίηση των πολιτών και την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής τους. Το κυοφορούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά προβάλλει ως φυσική και αυτονόητη επιλογή για τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι… δεν αναγνωρίζουν την παράταξη που στήριζαν επί δεκαετίες, όπως έχει μεταλλαχθεί σήμερα, διά χειρός Κυριάκου Μητσοτάκη. Και το κλίμα το οποίο καταγράφεται στο σύνολο της χώρας παραπέμπει σε «βουβό κύμα» τιμωρητικής ψήφου και καταδίκης της επταετούς, αυτοδύναμης διακυβέρνησης Μητσοτάκη στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Σε ύπνωση οι… στρατιώτες

Δύο παράπλευροι κίνδυνοι τους οποίους επισημαίνουν οι περισσότερο έμπειροι κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, οι οποίοι προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία και δεν ανήκουν στους λεγόμενους… περαστικούς «ακροκεντρώους», αφορούν την προοπτική αποσυσπείρωσης της γαλάζιας παράταξης και τον πολλαπλασιασμό των εσωκομματικών εμφυλίων. Ο κομματικός μηχανισμός ήταν σαν να βρίσκεται… σε κώμα τα τελευταία χρόνια, με τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε παραμελήσει την κομματική διοίκηση, κάτι που συμβαίνει με όλα τα κόμματα που λαμβάνουν την εντολή από τον λαό και για 2η θητεία. Σήμερα, λοιπόν, η εικόνα και τα α­ντανακλαστικά, παρά τις τεράστιες προσπάθειες του Κώστα Κυρανάκη, δεν παραπέμπουν σε συ­γκροτημένο πολιτικό οργανισμό που προετοιμάζεται για την τελική ευθεία μιας εκλογικής αναμέτρησης. Διότι άλλο να έχουν τεθεί σε θέση μάχης οι «στρατηγοί» της Πειραιώς και άλλο οι «στρατιώτες» των τοπικών επιτροπών. Και ως φαίνεται οι «στρατιώτες» δεν δείχνουν και ιδιαίτερη προθυμία.

Από την άλλη, πολλαπλασιάζονται οι εσωκομματικοί εμφύλιοι στην κυβέρνηση αλλά και στο κόμμα. Η προοπτική να κινηθεί η Νέα Δημοκρατία σε ποσοστά που θα της αποφέρουν κάτω από 100 έδρες συνεπάγεται ότι τουλάχιστον 60 από τους σημερινούς βουλευτές θα βρεθούν… άνεργοι. Συνδυαστικά με τις μεταγραφές από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ, αλλά και στελέχη του κλίματος Κυριάκου Μητσοτάκη, τα οποία αναπόφευκτα θα στηρίξει ο μηχανισμός του σημερινού πρωθυπουργού στις εκλογές, παρασκηνιακά, το άγχος της εκλογής για τους υποψήφιους βουλευτές μεγαλώνει. Και ο εκνευρισμός της αβεβαιότητας για το μέλλον τους αναπόφευκτα τους οδηγεί σε απόπειρα… ψαλιδίσματος των εσωκομματικών ανταγωνιστών τους.